مردمان باستان تصور مي كردند كه مي توانند خطوط اصلي چهره ها را در ستارگان آسمان شب پيدا كنند. اين چهره ها معمولا شكل هايي از قهرمانان، اساطير و خدايان افسانه اي ، مخلوقات گوناگون و اجرام مي بودند كه به نظر آنها اثر گذار بر روي زمين اند.

اين مفهوم عاميانه صورت فلكي است. اما در ستاره شناسي نوين ،لغت صورت فلكي به بخشي از آسمان اطلاق مي شود كه در مرحله اول اشكالي را تداعي مي كند كه هزارها سال پيش براي اولين بار مورد توجه انسان هاي باستاني قرار گرفته است.

اين مناطق بر روي كرهء سماوي مانند استانها يا كشورهاي مختلف بر روي نقشه هاي زميني مي باشد . در حال حاضر هر نقطه اي از اسمان بالاي سر ما، حتما ً متعلق به يك صورت فلكي است .حد فاصل بين صورت هاي فلكي در قالب خط مستقيم بوده ولي شكل ها مي توانند كاملاً  غير متقارن و غير هندسي باشند. به هر تقدير هر صورت فلكي تعدادي از ستارگان اسمان را درون محدودهء خود جاي مي دهند.

درك مفهوم صورت فلكي براي ايجاد راحتي و تسهيل در شناخت اجرام و پيدا كردن بخشي از آسمان است. از ديد ما ، مي توان تصور كرد كه تمام ستارگان درون محدوده يك صورت فلكي از نظير فيزيكي با هم در ارتباط هستند. از آنجا كه با چشم غير مسلح نمي توان عمق فضا را تشخيص داد،لذا انسان همهء ستارگان را در يك صفحه و ظاهراً در يك فاصله و بسيار نزديك به هم مي بينيد. در حقيقت هر ستاره اي مي تواند در فاصلهء زيادي نسبت به ديگري قرار گيرد كه در اين جدايي تا حد صدها و حتي هزارها سال نوري مي رسد.

امروز می خواستم براتون چند تا فیلم خیلی قشنگ در باره سیاهچاله ها و  نحوه پیدایش زمین و راهپیمایی فضایی و ..... بزارم که مشکلاتی پیش اومد که منصرف شدم از گذاشتنش .

ولی سعی میکنک که تا دو سه روز آینده این کارو انجامش بدم................. این مقاله هم به نظرم جالبه  اگر بخونین حتما یه چیزایی از توش در مییارین(گرچه همتون اینا رو بلدین)...........

هدف از ساخت کاوشگرها حمل دوربینهای تلویزیونی و ابزارهای لازم برای جمع آوری اطلاعات به فضا است. این ابزارها اطلاعات جمع آوری شده را به زمین مخابره میکنند. موشک پرتاب، تنها سرعت اولیه لازم را به کاوشگرهای فضایی میدهد، و این موتورهای خود کاوشگر هستند، که به آنها اجازه تغییر جهت می دهند. انرژی کاوشگرهایی که به اکتشاف بین سیاره ای مشغولند، بوسیله سلولهای خورشیدی تامین میشود، ولی انرژی کاوشگرهایی که در قسمتهای دورتر منظومه شمسی درحال اکتشاف هستند، بوسیله مواد رادیواکتیو تامین میشود. معمولا جهت آنتن های رادیویی بطرف زمین است، تا از یک س. تصاویر و اطلاعات جمع آوری شده را به زمین بفرستند و از سوی دیگر دستورات لازم را از مرکز هدایت زمینی دریافت کنند.

سفینه وایکینگ که در اینجا با مدار پیمایش دیده میشود، اولین فضاپیما بود که با موفقیت در سیاره مریخ فرود آمد.

وظایف مدارپیما
کاوشگری که در مدار یک سیاره قرار می گیرد، میتواند آن را از نزدیک مشاهده کند و تصاویری از آن را نیز به زمین بفرستد. این تصاویر سطح کامل سیاره مذکور را با جزئیات به تصویر می کشند. کاوشگرهایی که در مدار سیاره زهره می چرخیدند، برای نفوذ در لایه ابرهای ضخیم و نقشه برداری سطح زیر آنها از رادار استفاده می کردند. کاوشگرها بدلیل سالها ماندن در مدار یک سیاره، می توانند تغییرات سطح سیاره مذکور را ضبط کنند. برای مثال، مدارپیماهای وایکینگ به مدت 4 سال در مدار مریخ باقی ماندند و توانستند طوفانهای غباری در سطح مریخ را با جزئیات ضبط کنند. اگر در یک ماموریت از سفینه فرود استفاده شود، مدارپیما می تواند پیامهای ارسالی سفینه فرود از سطح یک سیاره یا قمر را گرفته و به زمین مخابره کند. پیامها در زمین بوسیله رایانه های مرکز هدایت تجزیه و تحلیل میشوند.

مدار پیمای وایکینگ نشان دادند که نیمه شمالی سیاره مریخ دارای کوههای بیشتری نسبت به نیمه جنوبی است

وظیفه سفینه فرود
کاوشگرهای فرود به جمع آوری نمونه های خاکی و سنگی در سطح سیاره می پردازند. دانشمندان نمونه ها را از نظر ساختار شیمیایی مورد تجزیه قرار می دهند تا عناصر تشکیل دهنده آنها را کشف کنند. البته می توان این نمونه ها را به زمین آورد و در اینجا به مطالعه آنها پرداخت. کاوشگرهای وایکینگ که در سال 1976 در سیاره مریخ فرود آمدند، آزمایشگاهای خود ابزار خودکار مجهز کرده بودند. این ابزار خاک را برای یافتن نشانه های حیات آزمایش می کردند.آنها همچنین هوای سیاره مریخ را مورد مطالعه قرار دادند. از دیگر کارهای آنها می توان به فرستادن تصاویر دقیق محلهای فرود در سیاره مریخ به زمین اشاره کرد.

بازویی از سفینه خارج شده و نمونه های سنگی و خاکی را جمع آوری میکند.

این سفینه که به مریخ فرستاده شد، مجهز به بازوهایی برای جمع آوری نمونه های خاکی و سنگی و همچنین رایانه ای برای تجزیه این نمونه ها بود.

زباله های فضایی
با پرتاب هر موشک به فضا، مقدار بیشتری زباله در مدار زمین جمع می شود، و این خطر برخورد فضاپیماها به هم را در آینده بیشتر میکند. زباله های فضایی شامل ماهواره های از کار افتاده و اجزاء ماهواره هایی می شود که در فضا متلاشی شده اند. زباله های مدار نزدیک زمین مجددا به جو زمین برمی گردند؛ تکه های کوچکتر می سوزند و تکه های بزرگتر بمانند قسمتهای ایستگاه فضایی اسکای لاب در سال 1979 در زمین فرود می آیند. در فاصله های دورتر از زمین ، زباله ها برای سالها در مدار باقی می مانند بسیاری معتقدند که ماهواره ها در مدار زمین ساکن می توانند تا بیش از یک میلیون سال را در آنجا باقی بمانند. حدود 7000 جرم آسمانی در حال گردش در فضا بوسیله رادارها ردیابی شده اند. از این تعداد تنها کمتر از 400 مورد را ماهواره هایفعال تشکیل می دهند.تکه های زیادی از زباله ها آنقدر کوچکند که قابل ردیابی نیستند، اما همین تکه برای ایجاد خطر به اندازه کافی بزرگ هستند.

تکه های ریز زباله قادرند به فضاپیما آسیب برسانند، یک ذره ممکن است این حفره 4میلی متری را در پنجره شاتل فضایی ایجاد کند.

 مدار ماهواره مسیری است که ماهواره در اطراف یک جسم در فضا دنبال میکند. کشش نیروی جاذبه زمین باعث میشود که ماهواره ها در یک مسیر دایره ای یا بیضی شکل قرار گیرند. یک مدار زمین ساکن مدار ممکن است در ارتفاعات متغیری نسبت به سطح زمین و زوایای مختلفی نسبت به خط استوا قرار داشته باشد. اما در هرصورت ، زمین در مرکز صفحه مدار مذکور واقع میشود و این بخاطر نیروی جاذبه زمین است که همه چیز را به طرف مرکز خود میکشد. بسیاری از ماهواره های مخابراتی در مدار مرتفع زمین مرکز (این مدار به مدار هم زمانی زمینی نیز مشهور است.) قرار دارند. برخی از ماهواره های علمی در مدار کم ارتفاع به فعالیت مشغولند. ماهواره های ردیابی در مدارهای تقریبا دایره ای شکل حرکت میکنند. ماهواره های شناسایی منابع زمینی و برخی از ماهواره های هواشناسی در مدارهای قطبی زمیندرحال گردش هستند.

مداری که ماهواره ها به آن پرتاب میشوند،طبق کار و وظیفه ماهواره انتخاب میشوند.

اغلب ماهواره ها در یک فاصله ثابت به زمین در حال گردش هستند. برخی ماهواره ها در بعضی از قسمتهای مدار به زمین نزدیکتر شده (نزدیکترین نقطه مدار زمین را حضیض میگویند) و در قسمتهای دیگر از زمین دورتر میشوند.(دورترین نقطه از زمین را اوج مینامند.) ماهواره های مخابراتی روسیه که در مناطق دوردست خط استوا قرار دارند، اغلب از این مدار استفاده میکنند. مداری که فاصله های نقاط مختلف آن نسبت به زمین با هم برابر نیستند. ماهواره ه ای که در مدار قطبی قرار دارد توام با حرکت وضعی زمین حرکت میکند و به دو قطب زمین میرسد. در این حالت ماهواره میتواند تقریبا تمام سطح زمین را مشاهده کند. اگر یک نقطه ثابت را در مدار در نظر بگیریم، ماهواره در هر 24 ساعت یکبار و هربار درهمان وقت روز قبل از آن نقطه میگذرد. به این ترتیب میتوانیم عکسهای گرفته شده از آن نقطه خاص را با هم مقایسه کنیم؛ این مدار را مدار همزمان خورشیدی مینامند.

سه ماهواره مخابراتی در ارتفاع 36 هزار کیلومتری روی خط استوا قادرند علایم رادیویی را از نقاط مختلف زمین گرفته و به نقاط دیگر در سطح کره زمین بفرستند.

مدار زمین ساکن

بطور معمول حدود 200 ماهواره فعال در مدار زمین ساکن که مناسبترین مسیر مداری محسوب میشود قرار دارند. در ارتفاع 36 هزار کیلومتری از خط استوا، زمان لازم برای گردش کامل ماهواره به دور زمین درست برابر است با زمان حرکت وضعی زمین – حرکت زمین بدور خود. به همین خاطر ، ماهواره همیشه در یک نقطه ثابت بر فراز خط استوا قرار میگیرد. در صورتی که ماهواره ها از این مدار استفاده کنند، نیازی به حرکت دادن و تنظیم بشقابهای رادیویی با محل استقرار ماهواره ها نیست. استفاده از ماهواره های مخابراتی را نخستین بار آرتور چارلز کلارک، نویسنده داستانهای علمی تخیلی، در سال 1945 یعنی 12 سال قبل از پرتاب اولین ماهواره،اسپوتنیک، پیشنهاد کرده بود.

فیلم مسیر ماهواره جهت دانلود روی عکس کلیک کنید.
برای دیدن فیلم احتیاج به نرم افزار real paayer دارید.

مدار زمین ساکن به ماهواره ها اجازه میدهد علایم خود را به نقاط ثابت مشخصی در زمین مخابره کنند.

مدار زمین ساکن آنچنان مورد استفاده این ماهواره ها قرار میگیرد که محل استقرار و امواج رادیویی آنها را توافقهای بین المللی تعیین میکند. در این مدار، ماهواره ها میتوانند تا فاصله 70 کیلومتری به هم نزدیک شوند. برای جلوگیری از تداخل امواج فرستنده هایشان، این ماهواره ها باید از فرکانس های رادیویی متفاوت استفاده کنند.

مدار کم ارتفاع (لئو)

با استفاده از کمترین انرژی میتوان به این مدار رسید. به همین دلیل است که ماهواره های سنگینتر دسترسی بیشتری به این مدار دارند. شاتل فضایی و ایستگاه فضایی هر دو با حرکت در این مدار – مدار کم ارتفاع – روزانه زمین را چند بار دور میزنند. ایستگاه فضایی میر که در ارتفاع 300 تا 400 کیلومتری از سطح زمین قرار دارد، هر 90 دقیقه یکبار و هرروز 16 بار مدار زمین را دور میزند. از زمین ، حرکت ماهواره ها در مدار کم ارتفاع (لئو) خیلی آهسته به نظر میرسد.

مدارهای غیر عادی

مدار های غیر عادی برخلاف مدارهای دایره ای، از طول بیشتر و عرض کمتری برخوردار هستند. قسمتهایی از این مدار به زمین نزدیک و قسمتهایی نیز از آن دور هستند؛ این امر باعث میشود، ماهواره ها در بعضی از قسمتهای مدار به زمین نزدیک و در دیگرقسمتهای آن از زمین دور میشوند.

برخی از ماهواره های مخابراتی ساخت روسیه از این مدار استفاده میکنند. مداری با زاویه 60 درجه نسبت به خط استوا امکان رسیدن ماهواره ها به نقاط شمالی فدراسیون روسیه را میسر میکند. با وجود این، ماهواره هایی که در مدار غیر عادی قرار دارند مانند ماهواره های مستقر در مدار زمین ساکن حرکت نمیکنند. به این دلیل، آنتنهای زمینی برای برقراری ارتباط دائمی باید مرتبا تغییر جهت دهند- نسبت به محل استقرار ماهواره ها تنظیم شوند. برای پوشش دائمی ، از 2 یا 3 ماهواره با فاصله های مشخص از هم در هر مدار استفاده میشود.

مدارهای زمین ساکن انتقالی

مدارهای زمین ساکن انتقالی مدارهای موقتی هستند که برای انتقال یک ماهواره از مدارهای نزدیک به زمین به مدارهای دور زمین ساکن مورد استفاده قرار میگیرند. ماهواره های مخابراتی ابتدا به مدار کم ارتفاع (لئو) پرتاب میشوند. سپس موتورها یشان روشن شده، نیروی موتورهای مذکور آنها را به مدار زمین ساکن انتقالی میبرد. ماهواره ها پس از رسیدن به دورترین نقطه این مدار تغییر مسیر داده، وارد مدار دایره ای شکل زمین ساکن میشوند. روش دیگر این است که ماهواره ها را ابتدا در مدار زمین ساکن انتقالی قرار دهند و پس از آن به مدار زمین ساکن مناسب هدایت کنند.

ماهواره وسیله سکو مانندی است که در مدار زمین میچرخد و ابزاری را با خود حمل میکند که از آنها برای مخابره اطلاعات و انجام مشاهدات استفاده میکند. برای اینکه ابزار به خوبی کار میکنند، ماهواره باید چیزهای مورد نیاز آنها را به طور کامل فراهم کند. موتور اصلی ماهواره ابتدا آن را در مدار صحیح قرار داده، سپس آن را به جایگاه پیش بینی شده اش هدایت میکند. ماهواره باید ابزار مخابره اطلاعات را در جهت های صحیحی نشانه گیری کند، نیروی خود را خود تامین کند، برای تماس مستمر با مرکز هدایت زمین ، آنتن رادیویی اش را بطرف زمین نشانه گیری کند، اجزاء تشکیل دهنده خود را در دمای مناسب قرار دهد و بالاخره سبک باشد اما در مقابل لرزش و شتاب پرتاب، نیروی مقاومت کافی را داشته باشد. ماهواره هایی که نیازمند نیروی بیشتری هستند از باله های خورشیدی که سطح آنها را سلولهای خورشیدی پوشانده اند استفاده میکنند. برای گرفتن انرژی خورشیدی باله ها را به طرف خورشید نشانه گیری میکنند. سلولهای خورشیدی با تبدیل نور آفتاب به الکتریسیته ، نیروی مورد نیاز ماهواره ها را تامین میکنند. بعضی از ماهواره ها از اجسام استوانه ای شکل چرخانی برخوردارند که سطح آنها را با سلولهای خورشیدی پوشانده اند. یک لایه نازک عایق کاری شده، دمای داخلی ماهواره را در حالت معتدلی نگه میدارد. این درحالی است که طرف رو به خورشید ماهواره خیلی گرم و طرف دیگر ماهواره که درسایه قرار دارد خیلی سرد میشوند. لایه براق عایق کاری شده نور آفتاب را منعکس میکند. علاوه بر موتور اصلی ، ماهواره از یک گروه موشک پیش برنده کوچک نیز برخوردار است که قادرند جهت ماهواره را عوض کنند. هنگامیکه ماهواره در یک مدار مرتفع، مخصوصا مدار زمین مرکز قرار دارد، نمیتوان آن را تعمیر کرد. انتظار میرود یک ماهواره تا  سال کار کند، بنابر این تمام قسمتهای آن را قبل از پرتاب آزمایش میکنند.برای بعضی از قسمتها ابزار یدکی درست میکنند.تا در صورت از کار افتادن یک قسمت در مدار،یدکی آن قسمت، جای آنرا پر کند.

اینتل ست 6
این گروه از ماهواره های مخابراتی جزء بزرگترین ماهواره های تجاری فعال محسوب میشوند. آنها در مدار زمین مرکز حرکت میکنند، و نیروی آنها توسط سلولهای خورشیدی تامین میشود.

اکنون که خورشید در میان زاویه ی کوهها در افق با چهره ای سرخ و گرفته روشنایی را از چشم من و تو می گیرد در عوض سیاهی را به تو هدیه میدهد!

سیاهی که ساهیش با نقطه های سفید پراکنده چشم تو را نوازش میدهد..

ولی در عجبم از این خورشید!!!

با مهربانی خود روز را به تو هدیه می دهد و اکنون که شب است.....

واکنون که شب است گرمای مهربانی اش را به مهتاب می دهد تا اکنون در این سیاهی چراغی بس کم نور گره گشای تو در سیاهی شب باشد!!!

به کدامین وظیفه؟؟؟به کدامین...؟؟؟

و باز منتظریم که صبح شود چرا که خورشید گرمای وجودت را دوست داریم....

و خداوند....

....اینک با دست هایی به سوی تو بلند کرده درخواست میکنم که نماز گزار تو باشم و تو را به روش اشَهَ «حق نظم درست» با منش «وهُومَنَه» ستایش می کنم...

گاثاها۱/۲۸ (اوستا)

برخلاف امواج رادیویی امواج مایکروویو نمی توانند به لایه های تحتانی جو نفوذ کنند. همانند ماهواره ها، تلسکوپ های مستقر در قلل کوهستانی نظیر مائوناکیا در هاوایی و لاسیا در شیلی می توانند آنها را شناسایی کنند. امواج مایکروویو می توانند به ستاره شناسان بگویند چه مواردی در ابرهای غباری و گازی در بین ستارگان وجود دارد.

کوبه کاوشگر تشعشع زمینه کیهانی (کوبه) از تشعشع زمینه مایکروویو کیهانی نقشه برداری کرد.

آسمان پوشیده از مایکروویو این نقشه مایکروویو آسمان را ماهواره کوبه گرفته است. نتایج این مطالعه در سال 1992 صحت نظریه انفجار بزرگ را تقویت کردند.

ستاره شناسی با اشعه مادون قرمز

همه اجرام آسمانی مقداری اشعه مادون قرمز ساطع می کنند. بخار آب بخشهای تحتانی جو این اشعه را جذب می کند، بنابراین برای یافتن آن، باید تلسکوپها در ارتفاعات یا روی ماهواره ها نصب شوند. ستاره شناسان می توانند با سنجش اشعه مادون قرمز ، اجرامی را مشاهده کنند که ابرهای متراکم غبار ، نظیر سحابی جبار که محل تولد ستارگان است، آنها را احاطه کرده اند. آنها همچنین می توانند حلقه های گازی پیرامون ستارگان که محل تشکیل سیارات هستند را رصد کنند.

تولد ستارگان این تصویر اشعه مادون قرمز ، بخشی از سحابی حمال را نشان میدهدکه تعدادی ستاره تازه در آن متولد شده اند.

مشاهده اشعه مادو قرمز ماهواره ستاره شناسی با استفاده از اشعه مادون قرمز (ایراس) در سال 1983 پرتاب شد و بیش از 200 هزار منبع را برای این اشعه کشف نمود.

ستاره شناسی با اشعه ماوراء بنفش

ستارگان گرم از خود تشعشع ماوراء بنفش ساطع میکنند که معمولا جو زمین مانع رسیدن آن به زمین میشود. بنابراین همیشه تلسکوپ های ماوراء بنفش بر روی ماهواره ها نصب میشوند. بجای شیشه که این نوع تشعشع را جذب میکند با یک کانی به نام کوارتز آیینه های تلسکوپ را می سازند. این آیینه ها پوشش مخصوصی دارند که متوانند اشعه ماوراء بنفش را منعکس کنند.

مشاهده اشعه ماوراء بنفش : کاوشگر بین المللی ماوراء بنفش در سال 1978 پرتاب شد، که تاکنون بسیار موفق بوده و امکان مطالعه اجرامی نظیر ابرنواخترها را فراهم نموده است.

سوختن خورشید: این تصاویر ماوراء بنفشی یک شراره خورشیدی است. مناطق سفید نشانگر گرم ترین نقاطند.

ستاره شناسی با اشعه ایکس

مطالعات فضایی درباره اشعه ایکس توسط ماهواره ها یا موشکها انجام میشود ، زیرا تشعشع این اشعه نمی تواند از جو زمین بگذرد. اشعه ایکس از گازهای فوق العاده گرم موجود در بقایای ابرنواختر و یا جفت ستارگانی که یکی از آنها کوتوله سفید و یا سیاهچاله است، حاصل میشود. بخاطر عبور اشعه ایکس از آیینه های معمولی ، تلسکوپهای جمع کننده آنها از مجموعه ای از آیینه های کنونی و استوانه ای استفاده می کنند که اشعه را با زاویه ای حاده منعکس می کنند.

تصویر اسکای لاب از خورشید: این تصویر را در سال 1973 آزمیشگاه فضایی اسکای لاب از خورشید گرفت. بخشهای قرمز تصویر ، شراره های خورشیدی، همان منابع عظیم اشعه ایکس هستند.

روست: در سال 1990 یک رصدخانه بین المللی به نام ماهواره روست برای مشاهده منابع آسمانی اشعه ایکس به فضا پرتاب شد.

ستاره شناسی با اشعه گاما

اشعه گاما که توسط ماهواره های مستقر در مدار زمین میباشند جمع آوری شده ، حاوی تشعشعات بسیار پر انرژی می باشند. این اشعه ، منابع کیهانی گوناگونی از جمله پالسار ها و هسته کهکشان راه شیری دارد. انتشار بسیار کوتاه اشعه شدید گاما معروف به فورانهای اشعه گاما، از هنگام کشفشان در سال 1967 ستاره شناسان را متحیر کرده اند، زیرا این تشعشعات پراکنده اند و منشا دقیقشان هنوز ناشناخته مانده است.

رصد خانه اشعه گاما: رصد خانه اشعه گاما کامپتون سنگین ترین ماهواره غیر نظامی است که تاکنون پرتاب شده است. وزن آن در زمین متجاوز از 17 هزار کیلوگرم (37500 پوند) است. منطقه روشن نشانگر فعالیت اشعه های گاماست.

کهکشان گاما: مطالعه اشعه های گاما به ما امکان میدهد تا "ببینیم" متراکمترین گازهای کیهانی درکجا واقع اند.

دانشمندان سرگرم اندازه گیری فرکانس یا تناوب فوران های خورشیدی بوده اند

این مطالعه نشان می دهد که در 20 سال گذشته میزان تولید انرژی خورشید افت کرده اما دمای زمین افزایش یافته است.

این تحقیق همچنین نشان می دهد که برخلاف برخی ادعاها، دمای امروز زمین ربطی به تاثیر خورشید بر اشعه کیهانی ندارد.

پژوهشگران در نشریه "Proceedings A" متعلق به انجمن سلطنتی بریتانیا نوشتند که اشعه های کیهانی ممکن است در گذشته بر آب و هوا تاثیر گذاشته باشند اما امروز چنین نیست.

مایک لاکوود از آزمایشگاه روترفورد-اپلتون در بریتانیا که تحلیل های تازه را با همکاری کلوس فرولیچ از مرکز تشعشعات جهانی در سوئیس انجام داده است گفت: "این یافته باید به بحث ها پایان دهد."

دکتر لاکوود این مطالعه را تا حدودی در واکنش به یک برنامه مستند تلویزیونی به نام "حقه بزرگ گرمایش زمین" که پیشتر در سال جاری از کانال چهار بریتانیا پخش شد و نظریه اشعه های کیهانی در آن بررسی شد انجام داد.

وی به وبسایت خبری بی بی سی گفت: "کلیه نمودارهایی که در آن برنامه نشان داده شد در حدود سال 1980 متوقف شد، و من می دانستم چرا، چون بعد از آن اوضاع عوض شد."

وی گفت: "نمی توانید تکه هایی از داده ها را که دلخواهتان نیست حذف کنید."

من با بچه های انجمن تصمیم گرفتیم(همگی!!!!) از این به بعد روند کار وبلاگ رو به کلی تغییرش بدیم  برای همین حتما شاهد تغییرات جدید در وبلاگ بازم شدید...........(((این روزها ما در حال خونه تکونی هستیم))).....

خوب  من برنامه های کلی وبلاگ رو براتون تا چند وقت دیگه میزارم که امیدوارم خوشتون بیاد آخه از این به بعد تصمیم گرفتیم که خود انجمن دست به ترجمه جدیدترین متون نجومی و به روز ترین اخبارو اطلاعات بزنیم که فکر می کنم کنم که شما هم استقبال کنین از این قضیه .خوب اگه خدا بخواد تو همین یکی دو روزه استارت کار رو می زنیم...........

۰۰۰۰((((((*****ازتون خواهش می کنم که نظرتون رو در باره ی این کارا حتما بدید!*****))))))۰۰۰۰۰

   اما علاوه بر شهاب هایی که به صورت اتفاقی در آسمان شب پدیدار می شوددر زمان های مشخصی از سال نیز ار میان توده های بزرگی از ذرات ریز عبور می کند و بارش شهابی رخ می دهد. توده های ذرات ریز عمدتا باقیمانده دنباله دار های دوره ای هستند. دنباله دار ها در نزدیکی خورشید مقدار زیادی گاز غبار و ذرات ریز از دست می دهند. ذرات ریز به تدریج در طول مدار دنباله دار پراکنده می شوند و به دور خورشید می گردند . ممکن است زمین در حرکت فضایی خود مدار دنباله دار را قطع کند  و به درون توده ذرات وارد شود . در این صورت بارش شهابی رخ می دهد . چون ذرات تقریبا در مسیر های موازی به جو وارد می شوند  به نظر میرسد که شهاب ها ار نقطه مشخصی از  آسمان سرچشمه میگیرند به این معنا که اگر مسیر شهاب های بارش شهابی را در جهت معکوس  ادامه دهیم به نقطه مشخصی می رسیم که آن را کانون بارش می نامند. . دقیقا مانند ریل های موازی راه آهن که به نظر می رسد در دور دست یکدیگر را قطع می کنند.

   کانون بارش در بارش های شهابی مختلف است و با هم تفاوت دارد. نام هر بارش شهابی از نام آن صورت فلکی که کانون بارش در آن قرار دارد گرفته می شود  مانند:بارش شهابی برساوشی اسدی و جوزایی و ... .

   به طور معمول در بارش های شهابی غنی حدود صد شهاب را می توان در ساعت مشاهده کرد یعنی به طور متوسط حدود ۲ شهاب در دقیقه. به این ترتیب مشخص است که به راستی بارانی از شهاب ها رخ نمی دهد اما در موارد استثنایی بارش های شهابی استثنایی نیز زخ داده اند. برای مثال دربارش شهابی اسدی گاهی تا ۱۴۰ هزار شهاب در ساعت نیز دیده شده است . در بامداد ۲۷ آبان سال ۱۳۷۸ شمسی در بارش شهابی اسدی رصد کنندگان در ایران حدود سه  هزار شهاب را در یک ساعت شمارش کردند. هر سال زمین در حدود زمان مشخصی مسیر توده ذرات هر بارش را قطع می کند  و بارش شهابی رخ می دهد که در جدول زیر نام و مهمترین بارش های شهابی هر سال را مشاهده می کنید.

  نظر یادتون نره ها

اینجا سیاره ی ماست...زمین...

از اینجا تا آسمان پر از ستاره است . ستارهها ی کوچک و بزرگ در میان سیاهی بی پایان ...

ولی آسمان تنها تو نیستی که ستاره ها را در میان دل سیاه خود جا دادی!

ما انسانها در زمین ستاره هایی بس پر نور تر و زیبا تر داریم... و هیچ گاه نتوانسیم روشنایی این ستاره ها را به زبان بیاوریم.

این ستاره ها خود یک خورشید هستند....در میان منظومه خانواده در فضای بی کران مهر و محبت خورشید...

و بهترین و نیک ترین کلمه برای تو،ای خورشید، واژه مقدس "مادر" است.

و باز هم مادرم ای ستاره شبهای تاریک من و ای مهتاب همیشه بیدار...

روزت مبارک و من میتوانم بگویم....تو را دوست دارم به اندازه تمام...تمام...تمام.... مهر و محبتت....ای مادرم.

تقدیم به مادرم و همه مادران ....

روز مادر مبارک....

آنقدر تا آسمان دور نیستیم که آن را نبینیم

یا...

آنقدر به آسمان نزدیک نیستیم چون برای دیدن ماه باید سرمان را بالا ببریم ... در میان جستجوی ماه و قایم باشکهای ستارگان مجبوریم سرمان را بچرخانیم!!!

و این چرخش ادامه دارد تا شبمان به روز برسد و عمرمان در ماشین زمان به چرخش در بیاید و باز هم ما سرمان را مچرخانیم ...

چرا که در چرخش ستارگان ما هم مچرخیم و عمر را به چرخ زمانه میسپاریم....

پس نمی دانیم نزدیک آسمان هستیم یا دور از آن!!!!

فقط میتوانیم بگوییم:

هر کجا هستم باشم آسمان مال من است...

تقدیم به «اشکان»

«مهران»

با عرض ادب خدمت شما .

من در قسمت نظرات پيام هاي زيادي مبني بر دير لود شدن و ناخوانا بودن كلمات و جملات اين بلاگ شنيده بودم كه براي رفع سريعتر اين مشكل اقدام كردم كه حتما متوجه نتيجه شده ايد . اميدوارم كه از اين قالب خوشتون اومده باشه البته قالب بسيار زيبايي رو مي خواستم بزارم اما ترسيدم كه بازم مشكل لود كردن پيدا كنه.

حتما نظراتتون رو نسبت به ما دريغ نفرماييد.و اميدوارم كه بازم منو راهنمايي كنين.

                                          (((ممنون از شما)))

ببخشید که من یک مدتی هست که آپ نکردم . .............................................

امیدوارم خوشتون اومده باشه(لطفا نظراتتون فراموش نشه)

 کهکشان مجموعه ایست از ستارگان، غبار و گاز که توسط گرانش در کنار یکدیگر قرار گرفته اند.  

ترجمه پست بالا:

دو ابرنواختر در یک کهکشان

In just the past six weeks, two supernovae have flared up in an obscure galaxy in the constellation Hercules. Never before have astronomers observed two of these powerful stellar explosions occurring in the same galaxy so close together in time.

Supernova 2007ck (left) is a Type II event, and Supernova 2007co (right) is a Type Ia event. The image is a combination of red, green, and blue pictures taken on June 9 and 12 by the Ultraviolet/Optical Telescope on NASA's Swift satellite, which was designed primarily to study another type of stellar explosion - gamma ray bursts. Credit: Stefan Immler NASA/GSFC, Swift Science Team.

The galaxy, known as MCG +05-43-16, is 380 million light-years from Earth. Until this year, astronomers had never sighted a supernova popping off in this stellar congregation. A supernova is an extremely energetic and life-ending explosion of a star.

Making the event even more unusual is the fact that the two supernovae belong to different types. Supernova 2007ck is a Type II event - which is triggered when the core of a massive star runs out of nuclear fuel and collapses gravitationally, producing a shock wave that blows the star to smithereens. Supernova 2007ck was first observed on May 19.

In contrast, Supernova 2007co is a Type Ia event, which occurs when a white dwarf star accretes so much material from a binary companion star that it blows up like a giant thermonuclear bomb. It was discovered on June 4, 2007. A white dwarf is the exposed core of a star after it has ejected its atmosphere; it's approximately the size of Earth but with the mass of our Sun.

"Most galaxies have a supernova every 25 to 100 years, so it's remarkable to have a galaxy with two supernovae discovered just 16 days apart," says Stefan Immler of NASA's Goddard Space Flight Center. In 2006 Immler used NASA's Swift satellite to image two supernovae in the elliptical galaxy NGC 1316, but both of those explosions were Type Ia events, and they were discovered six months apart.

The simultaneous appearance of two supernovae in one galaxy is an extremely rare occurrence, but it's merely a coincidence and does not imply anything unusual about MCG +05-43-16. Because the two supernovae are tens of thousands of light-years from each other, and because light travels at a finite speed, astronomers in the galaxy itself, or in a different galaxy, might record the two supernovae exploding thousands of years apart.

www.spaceflightnow.com

وقتی پنجره اتاقم را باز می کنم بی اختیار می خواهم یک ستاره از آسمان شب برچینم....دستم را بلند مکنم و ستاره ای از آسمان شب بر می دارم چشمانم را باز می کنم دستانم خالیست!!!!

آسمان شکوه خلقت و خالقی که آسمان را پدید آورد

و ما ..... انسان!!!

موجود دوپای کنکجکاو سرشار از حس پژوهش به دنبال راهی است برای خروج از زمین که دیگر زمین نیست!!!

و همچنان در میان ستارگان مچرخیم و سیاهی....همدم ماست!

با تشکر

مركز نجوم و ستاره شناسي تهران روز چهارشنبه وقايع نجومي تيرماه سال جاري را اعلام كرد.

مدير مركز نجوم و ستاره‌شناسي تهران در اين خصوص به‌خبرنگار ايرنا مركز استان تهران افزود: رگبارهاي شهابي حوا، دلتاي دلوي، حوت جنوبي و آلفاي جدي از وقايع نجومي خرداد ماه جاري است.

"سيدداوود جبلي" گفت: قرار گرفتن كره ماه در صورت فلكي سنبله در جنوب غرب آسمان(اول تيرماه)، مقارنه كره ماه و ستاره سماك اعزل در جنوب غربي آسمان با جدايي زاويه‌اي چهار درجه (سوم تيرماه)، قرار گرفتن ظاهري ماه در صورت فلكي عقرب (پنجم تا هفتم) و واقع شدن كره ماه در صورت فلكي قوس (نهم تير) از ديگر وقايع نجومي اين ماه است.

وي، ‪ ۲۶‬تير قرار گرفتن ماه در صورت فلكي اسد، مقارنه كره ماه و سياره زهره، ‪ ۱۰‬تير مقارنه سياره زهره با سياره زحل، غروب سياره زهره در ابتداي شب در سمت غرب آسمان از ساعت ‪ ۲۳‬در آغاز ماه و رسيدن زمان غروب آن تا آخر تير به حدود ساعت ‪ ۲۱‬و ‪ ۴۰‬را از ديگر وقايع نجومي اين ماه عنوان كرد.

جبلي اظهار داشت: طلوع سياره مشتري و قابل مشاهده بودن آن از ابتداي شب تا صبح را از ديگر وقايع نجومي اين ماه بوده كه طي آن سياره مشتري در اول تيرماه حدود ساعت ‪ ۱۸‬و ‪ ۵۰‬دقيقه طلوع كرده و اين زمان به تدريج كاهش مي‌يابد و تا پايان تير به ساعت ‪ ۱۶‬و ‪ ۴۰‬دقيقه مي‌رسد.

وي خاطر نشان كرد: سياره زحل نيز در اول تيرماه حدود ساعت ‪ ۲۳‬و ‪۲۰‬ دقيقه غروب كرده و اين زمان به تدريج كاهش مي‌يابد و در پايان تيرماه به ‪ ۲۱‬و ‪ ۳۰‬دقيقه مي‌رسد كه اين واقعه نجومي در اوايل شب در غرب آسمان قابل مشاهده است. ك/‪۳‬

منبع : ایرنا

كلمه "اگزايمر" از عبارت "ديمر تحريك شده" بدست آمده است كه بدين معني است كه يك مولكول دو اتمي وقتي در حالت تحريكي واقع است پايدار است و در حالت پايه ناپايدار است. چنين مواردي مشخصا عباتند از هالوژنهاي گاز نادر مانند ArF ، KrF و XeCl. اگر نمودار انرژي بر حسب فاصله بين مولكلي را براي حالت پايه يك مولكول معمولي رسم كنيم منحني با يك انرژي مينيمم در حالت جدايي در حالت پايه مولكول بدست مي‌آوريم. چنين منحني‌هايي را مي‌توان براي حالتهاي تحريكي بدست آورد. ولي براي ديمرها گر چه حالتهاي تحريكي داراي مينيمم است ولي حالت پايه داراي مينيمم نيست.

 

ايجاد جمعيت معكوس

بطور وضوح در حالت تعادل مولكولهاي كمي در حالت پايه وجود دارند و مولكولها ناپايدارند. از اينرو نمي‌توان تحريك را مستقيم از حالت پايه بدست آورد. چندين امكان براي تحريك غير مستقيم در تخليه وجود دارد. براي مثال در ArF مراحل زير اتفاق مي‌افتد. ابتدا برخورد الكتروني داريم:




e + F2 → F- + F

يونهاي منفي با يونهاي مثبت موجود مولكول تحريك شده را توليد مي‌كنند:


*(Ar+ + F- → (ArF

با وجود اين راه غير مستقيم ، چنين واكنشهايي مي‌تواند در تحريك كردن مولكولهاي ديمر بسيار مؤثر باشد. به دليل جمعيت كم در حالت پايه ، جمعيت معكوس به راحتي حاصل مي‌شود. حتي وقتي كه ليزر در حال كار است جمعيت حالت پايه خالي باقي مي‌ماند، به دليل آنكه حالت پايه ناپايدار است. به محض آنكه مولكول در حالت پايه قرار مي‌گيرد اتمها به سرعت از يكديگر جدا مي‌شوند و مولكول تجزيه مي‌شود.


فرآيند دمش
براي دمش اين ليزرها تخليه الكتريكي ، پرتوهاي الكتروني و حتي پرتوهاي فوتوني بكار مي‌روند، گر چه در ليزرهاي تجارتي معمولا از روش تخليه الكتريكي استفاده مي‌شود. دمش بسيار قوي به منظور ايجاد واكنشهاي فوق مورد نياز است كه منجر به عمل ليزر به صورت ضرباني مي‌شود. تجهيزاتي مانند آنچه در ليزر ازت به منظور دمش ليزر مورد نياز است. بعضي از مواقع با استفاده از پرتوهاي ماوراء بنفش و يا پرتوهاي ايكس گازي محفظه تخليه ابتدا كمي يونيزه مي شود كه تخليه الكتريكي را بعدا سرعت مي بخشد. غالبا تجهيزاتي نيز به منظور تعويض نوع گاز و تغيير طول موج ليزر نيز ساخته مي‌شود. در هر صورت ضروري است بطور منظم گاز داخل محفظه ليزر تعويض شود تا از كاهش و تغيير خروجي ليزر ممانعت شود. لازم به توضيح است كه بعضي از اين مواد بخصوص گاز فلوئور سمي است.

توان و بازه فركانسي

تعداد نسبتا زيادي ليزرهاي اگزايمر ساخته شده‌اند كه ناحيه طول موجهاي 120 تا 500 نانومتر را در بر مي‌گيرند. بعضي از آنها به خصوص XeF و KrF داراي كارآيي مؤثر 15-10% مي‌باشند. توان ماكزيمم تا 1 ژول با توان متوسط حدود 200 وات قابل حصول است. چنين ضربانهاي با توان بالا به خصوص جهت دمش ليزرهاي رنگي مورد نياز است.


منبع: دانشنامه رشد

باستان شناسان چینی می گویند مطالعات آنها به روی آثار حک شده بر دیواره های سنگی حاکی است که خط چینی هزاران سال کهن تر از آن است که تاکنون تصور می شد. رسانه های دولتی چین می گویند محققان بیش از دو هزار نماد تصویری به قدمت بیش از 8 هزار سال را بر سطح دیواره های سنگی در شمال غربی این کشور شناسایی کرده اند. به گفته آنها بسیاری از این نمادها شباهت خیلی زیادی به اشکال تازه تر حروف کهن چینی دارند. دانشمندان تصور می کردند که استفاده از نمادهای چینی در حدود 4500 سال قبل آغاز شد. سنگ نوشته های دامایدی که ابتدا در دهه 1980 کشف شده بود ناحیه ای به وسعت 15 کیلومتر مربع را می پوشاند و حاوی بیش از 8 هزار نقش منفرد از جمله خورشید، ماه، ستارگان، خدایان و صحنه های شکار یا چرای حیوانات است. لی شیانگشی متخصص سنگ نوشته های کهن در "دانشگاه شمالی ملیت ها" در منطقه خودمختار نینگشیا هوی به خبرگزاری شین هوا گفت: "ما سمبل هایی که هم به شکل تصاویر و هم حروف درآورده شده بود پیدا کردیم." "این گراف-تصویرها شبیه به هیروگلیف های کهن حروف چینی هستند و بسیاری از آنها به عنوان حروف کهن قابل شناسایی هستند." تا پیش از این اکتشاف، قدیمی ترین حروف کشف شده چینی شامل دست نوشته های 4500 ساله بر ظروف سفالی از استان هنان در مرکز چین بود.

پژوهشگران در نشریه "نیچر" نوشتند که سوخت به دست آمده از فراکتوز، قند میوه، حاوی مقدار خیلی بیشتری انرژی در مقایسه با اتانول است.

در تحولی دیگر، گزارشی درباره سوخت های زیستی که در بریتانیا چاپ شده، می گوید کلیه انواع زباله ها از جمله کیسه های پلاستیکی را می توان برای ساختن بیودیزل به کار گرفت.

منتقدان سوخت های زیستی به دست آمده از گیاهان می گویند که این شیوه باعث افزایش بهای مواد غذایی می شود.

در اتحادیه اروپا و آمریکا سیاستمداران سوخت های زیستی (biofuel) را با آغوش باز پذیرفته اند چرا که آن را راهی برای کاهش تصاعد دی اکسید کربن و وابستگی به نفت وارداتی می دانند.

منتقدان می گویند که سوخت های زیستی کنونی، چه دیزلی که محصول روغن نخل است و چه اتانولی که حاصل ذرت است، کشاورزان را تشویق می کند زمین های خود را صرف تولید سوخت کنند که در این میان قیمت مواد غذایی افزایش می یابد.

اکنون دانشمندان در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون آمریکا می گویند که یک شکر ساده به نام فراکتوز را می توان به سوختی که دارای مزایای بسیاری نسبت به اتانول است بدل کرد.

این سوخت "دیمتیلفوران" (dimethylfuran) نام دارد و می تواند 40 درصد بیش از اتانول انرژی ذخیره کند. به علاوه به راحتی اتانول تبخیر نمی شود و ثبات بیشتری دارد.

این گروه از دانشمندان می گویند که فراکتوز را مستقیما می توان از میوه ها و گیاهان گرفت یا آن را از گلوکوز ساخت.

با این حال مطالعه بیشتری برای بررسی عواقب زیست محیطی این نوع سوخت لازم است.

همزمان محققان بریتانیایی می گویند که هم اکنون فناوری لازم برای تولید بیودیزل نه فقط از روغن نخل بلکه از طیفی از مواد از جمله چوب، علف هرز و کیسه های پلاستیکی وجود دارد.

کارشناسان می گوید ظرف شش سال 30 درصد نیازهای دیزلی بریتانیا را می توان از این طریق تامین کرد.

جرمی تامکیسون از "مرکز ملی محصولات غیرغذایی" بریتانیا گفت که نسل بعدی سوخت های زیستی می تواند بسیاری از نیازهای انرژی ورای راه انداختن اتومبیل ها را تامین کند.

بزرگترین مانع این فرآیند درحال حاضر هزینه آن است.

ایجاد تاسیسات تولید این نوع سوخت 10 بار بیش از پالایشگاه های کنونی سوخت های زیستی رقم زده می شود.

 در این مقاله با به کارگیری مسائل دقیق می خواهیم اثبات کنیم که ریسمان دیراک، در مقایسه با فضای مینکوفسکی بهتر عمل کرده و حتی می تواند پدیده های قبل از مهبانگ را نیز توجیه کند.  

مهتاب

شاید تو تنها ناجی ما انسانهای نابینا در شب باشی...

شاید تو بهترین نور در عالم باشی...

وقتی که تنهایم "ماه" تو هستی که مرا آرامش می دهی...

مهتاب...

سالهاست که ما را از بالا میبینی ، ولی ما تو را حتی نگاه نمی کنیم

تنها جمله که به تو می گویم: تو چقدر زیبا هستی...

و مهتاب ...

خدا نگهدار..

-ممکن است که زندگی روی زمین برایتان خیلی دشوار و گران باشد اما یادتان نرود که هر سال یک سفر مجانی به دور خورشید دارید!

رهیاب!

ـناسا اگر چا مطمئن نیست اما معتقد است که رهیاب مریخش نشانه هایی از اثبات وجود زندگی روی مریخ پیدا کرده است چون دستگاه صوتی سی دی آنها دزدیده شده است!

سوال و جواب!

ـسوال:در یک روز آفتابی و روشن تا چه مسیری را میتوانی به خوبی ببینی؟

ـجواب:خوب!راستش...۹۳میلیون مایل مسافت را میتوانم ببینم یعنی از اینجا تا خورشید!

-سوال:اگر گفتی از کجا می شود فهمید زحل بیش از یک بار ازدواج کرده است؟!

-جواب:خوب معلوم است دیگر!... از روی حلقه هاش!کلی حلقه دارد!...

ـسوال:کدام مفید تر است؟خورشید یا ماه؟چرا؟

-جواب:ماه مفید تر است.زیرا شب ها وقتی به نور احتیاج داریم ماه می درخشد اما در روز که هیچ نیازی به نور نداریم خورشید بی خودی به ما میتابد!

-سوال:به نظر تو چه ستاره ای عینک آفتابی میزند؟!

-جواب:ستاره ی سینما!...

کاری از انجمن نجوم آماتوری مشهد

اینبار چشمان هابل، کمربند سیارک ها را هدف خود قرار داده است. مکانی میان مریخ و مشتری که از 100 هزار خرده سنگ پر شده است. درشت و ریز. همه نوع اندازه ای را در آن پیدا می کنید. اما از میان این همه خرده سنگ، کدامشان در میدان دید دوربین های هابل قرار گرفته اند ؟ وستا در میدان دید دوربین سیاره ای 2 و سرس در وسط دوربین پیشرفته نقشه برداری قرار گرفته اند. نمای سرس در بهمن ماه سال 82 و تصویر سرس در 24 اردیبهشت امسال، تهیه شد. تصاویر، برای نقشه برداری دقیق از کمربند سیارک ها گرفته شده اند. این نقشه ها در تکمیل اطلاعات ماموریت " طلوع " کمک رسان خواهند بود. ماموریتی که برای بررسی کمربند سیارک ها در نظر گرفته شده است. فضاپیمای طلوع در سال 1399 به وستا و در سال 1404 به سرس می رسد. طلوع اولین فضاپیمایی خواهد بود که به طور اختصاصی، کمربند سیارک ها را مورد مطالعه قرار می دهد. اطلاعاتی که از تصاویر هابل به دست آمده بسیار جالب است.  

در نمای وستا، دانشمندان متوجه دهانه ای به طول 456 کیلومتر در نیمکره جنوبی این سیارک شدند. دهانه ای که صدها هزار سال پیش بر اثر برخورد جسمی بزرگ ایجاد شده است. اگر این جسم به زمین برخورد می کرد می توانست اقیانوس آرام را از میان بردارد! همچنین تغییراتی در غرب و شرق وستا دیده شده که حکایت از آتشفشان های فعال در این سیارک دارد. اما از سرس چه خبر؟ نواحی تیره و روشن این سیارک شاهدی است بر این مدعا که مواد تشکیل دهنده نواحی مختلف این سیارک، با هم متفاوت هستند. شاید علت این اختلاف، اجرامی باشند که پس از برخورد به سرس، مواد تشکیل دهنده آنها در سطح پراکنده می شده و در تشکیل لایه سطحی نقش داشته اند. همچنین شواهدی مبنی بر وجود آب در زیر سطح این سیاره کوتوله وجود دارد. سرس اولین سیارکی است که در سال 1801 در کشف شد. همچنین مقام سومین سیاره کوتوله شناخته شده را بر دوش می کشد! باید تا سال 1404 صبر کنیم و ببینیم که فضاپیمای طلوع از چه اسراری در این سیارک مرموز پرده بر می دارد.  

به نقل از آسمان پارس

به نقل از آسمان پارس