اين ستارگان به دو دسته تقسيم مي شوند: 

 ۱.دوتايي هاي گرفتي(دو ستاره با گردش به دور هم همديگر را مي پوشانند)

2.متغير هاي ذاتي(به طور فيزيكي تغيير نور مي دهند).

دسته اول خود را به دو دسته اصلي راس الغولي و بتا-شلياقي تقسيم مي شوند. صفحه مداري دوتايي هاي گرفتي در خط ديد ما قرار گرفته است و به همين دليل با گذر يك ستاره از مقابل ستاره ديگر نور مجموع آنها افت ميكند و حداكثر درخشندگيشان  زماني است كه دو ستاره در كنار يكديگر قرار گيرند. متغير هاي راس الغولي عموما در حداكثر درخشندگي اند و فقط در مدت كوتاه گرفت نور ستاره افت مي كند .

نوع دوم گرفتي ها شامل دو ستاره پرجرم و بسيار نزديك به يكديگرند كه ميان آدو جرم در حال انتقال است . تغييرات نور اين ستاره ها پيوسته صورت ميگيرد و بيشتر از آنها به هم نزديك اند كه با تلسكوپ هاي آماتوري تفكيك نمي شوند.

متغيرهاي ذاتي به انواع منظم و شبه منظم و دلتاي قيقاووس(با دوره تناوب بلند مدت).ميرا (با دوره تناوب كوتاه مدت)و نواختر تقسيم ميشوند.كه بيش از 500 نوع ستاره متغير وجود دارد.

بسياري از از ستارگان متغير ذاتي داراي منحني هاي نامتقارن اند و مدت زمان افت درخشندگي بيشتر از افزايش آن طول مي كشد .

دوتايي هاي گرفتي بين هر دو مينيمم اصلي يك مينيمم جزيي دارند كه براي بسياري از متغير ها آشكار شده است (اين زماني است كه ستاره كم نورتر در پشت ستاره پرنورتر پنهان مي شود.)

دامنه بسياري از متغيير ها از يك دوره به دوره ديگر تغيير ميكند براي مثال متغير بلند دوره ميرا در اوج درخشندگي خود مي تواند به قدر2+ برسدولي گاهي نيز حد اكثر به قدر 4+ مي رسد.